⭕️ معلم، صاحب کالایی به نام درس!

تا به حال برای شما پیش آمده است که بخواهید فردی را متقاعد کنید تا کالای خاصی را خریداری کند؟ 

آیا ابتدا به دنبال جلب اعتماد نیستید؟!

 آیا مزایای آن کالا و اینکه چگونه می تواند نیازهای خریدار را برطرف کند مورد توجه شما قرار نمی گیرد؟

معلم صاحب کالایی به نام درس است. می خواهد آن را به چند مشتری که به محل کسب او آمده‌اند عرضه کند!

اگر ایجاد اعتماد و رابطه خوب معلم و محصل بخشی از معادله اصلی یک مدرسه نباشد،

یادگیری دانش آموزان آنطور که باید باشد انجام نمی گیرد.

و در عرضه کالا اختلال ایجاد می کند!

⭕️ ثبت سوابق کیفی!

یگانه راه اصلاح کیفیت، نگهداری آمارِ عملکردِ کارمند و دانش آموز است!

باید دید کالای عرضه شده نیاز مشتری را به خوبی برآورده کرده است یا خیر!

مدیریت یک سازمان و معلم کلاس درس باید بداند که در حال حاضر کلاس و سازمان در حال پیشرفت است یا پسرفت!

در مدرسه و سازمان با مدیریت راهبرانه، روند پیشرفت هر دانش آموز به دقت ثبت می گردد.

در شیوه ای که امروزه در بسیاری از مدارس اجرا می شود، نه تنها تلاش موثری برای یادگیری کیفی صورت نمی گیرد بلکه سیر و گام های رسیدن به آن هم ثبت نمی شود!

تنها چیزی که ثبت می شود نمره است!

داده هایی که هرگز اطلاعات لازم را برای ارتقاء کیفیت در اختیار ما نمی گذارد!

⭕️ اجبار و فرار از کار کیفی!

فرض کنید در حال رانندگی تصادف کوچکی کرده‌اید و تا حدودی خود را مقصر می دانید!

 اما راننده مقابل صددرصد شما را مقصر می داند و سرزنش تان می کند!

در این حالت شما بلافاصله همان مقداری هم که خود را مقصر می دانستید نادیده می گیرید

و با مقصر قلمداد کردن راننده مقابل از خود دفاع می کنید!

در مدرسه و یا محیط کار نیز چنین اتفاقی می افتد!

 اگر چه بیشتر دانش آموزانِ مدرسه قادر به درس خواندن و یادگیری کیفی هستند، 

و بیشتر کارمندان راه حل بسیاری از مشکلات را می دانند،

از آنجایی که به خاطر اعمال زور و اجبار از مدیران و معلمان رنجیده اند،

به جای ارزیابی کار خود و اصلاح آن، تمام انرژی خود را متوجه نفرت از مدرسه و سازمان می کنند!

⭕️ دانش آموز متنفر از مدرسه!

«کلاس خسته کننده است!»

 «نیاز به یادگیری این درس ندارم!»

 «کسی در کلاس درس به نظر و عقیده من اهمیتی نمی دهد!»

«من به این دلیل خوب درس می خوانم چون به نمره بالا نیاز دارم!»

«من برای آن که والدینم ناراحت نشوند درس می خوانم!»

 اینها جملات دانش آموزان کم کار و پرکار در مدرسه است!

 تعداد بسیار کمی از شاگردان می گویند که درس را به خاطر ارزش آن و خوشایند بودن آن می خوانند!

 وقتی دانش آموزان می گویند از مدرسه نفرت دارند،

در واقع می‌خواهند بگویند از سخت کوشی در کاری که نیازهایشان را برطرف نمی‌کند بیزار هستند!

در کلاس ، اداره و شرکت با مدیریت راهبرانه، بر انجام کار کیفی و سخت کوشی تأکید می شود. 

اما جو محل کار هرگز سنگین و عبوس نیست.

 مدیران سعی می کنند فضای لذت‌بخشی ایجاد کنند.

معلم مدتی از هر زنگ کلاسی را به شنیدن نظرات دانش‌آموزان اختصاص می‌دهد

تا آنها در مورد چگونگی بهبود درس و تکلیف و نیز لذت بخش تر شدن کلاس صحبت کنند.

 دانش آموزان و کارمندان تشویق می شوند در ازای کار کیفی،

 برای خود فعالیت های خوشایندِ درون سازمانی یا بیرون از سازمان پیشنهاد و طراحی کنند.

 معلم راهبر پاداش یا جایزه را یکسره رد نمی‌کند،

بلکه اعتقاد دارد خود کلاس و دانش‌آموزان باید جایزه و پاداش خود را تعیین کنند.

از میان تمام رفتار های تخریب گر رابطه ها که از شاخه زور و اجبار حاصل می شود،

انتقاد رفتاری است که بیش از اندازه از آن استفاده می کنیم!

 زمان بسیار زیادی را صرف می کنیم تا

به افراد تحت مدیریت مان و یا شاگردانمان بگوییم که کارشان را غلط انجام داده اند!

 یا به جای کاری که انجام داده اند باید کار دیگری می کردند و طرح و برنامه شان برای آینده اشتباه است!

وقتی انتقاد می کنیم اغلب از این امتیاز برخورداریم که دست به پیش بینی آینده بزنیم!

و این چیزی است که مارا در موضع قدرت قرار می دهد. اما موجب افزایش خشم فردی که مورد انتقاد قرار گرفته است می شود.

⭕️ کار معلم تسهیل پی‌درپی 

تسهیل پی در پی در کار  یک معلم راهبر بدین معنی است که 

او با دانش‌آموزان صحبت می کند و به گفته ها و نظرات آنها برای تبدیل کلاس به مکانی دلپذیر برای یادگیری، پیشرفت و ترقی بیشتر گوش فرا می دهد.

از آنجایی که در این کلاس هیچ اجبار و تنبیهی وجود ندارد مشکل انضباطی جدی هم به وجود نمی‌آید. 

دانش آموز می بیند که معلم به نیازهای او توجه دارد.

 توجه به نیاز شاهراه ورود معلم به دنیای کیفی دانش آموز است.

اگر هم مشکلی به وجود آمد معلم به شاگردش توضیح می دهد که مشکل با کمک هم قابل حل است.

نیاز به اجبار نیست و اگر مشکل با راه حل اول رفع نشد، بررسی دوباره مشکل در دستور کار قرار می گیرد.

⭕️ اجبار و اقتدار معلم!

بین اِعمال اجبار و زور که در آن به نیاز دیگران هرگز توجهی نمی شود و شیوه مقتدرانه معلم که سود همه در آن در نظر گرفته می شود تفاوت بسیار ظریفی وجود دارد. 

اگر دانش آموزان معلم را فردی مهربان و با محبت بدانند، خواسته های معلم را می پذیرند و انجام می دهند. حتی اگر به ظاهر آن درخواست اجباری به نظر آید!

از نظر دانش آموز، محبت و توجه به این معناست که برای معلم، موفقیت دانش آموزانش بسیار مهم تر از رفاه خودش باشد. 

در این حالت آن معلم را حداکثر سخت گیر در نظر می گیرند نه بی رحم و انتقام جو!

جوهره معلم مقتدر در شفقت و دلسوزی و نیز سخت کوشی اوست!

ارزیابی رسمی بدون در نظر گرفتن گفتگو و استفاده از دایره حل مشکل را دوچندان می کند!

وظیفه آزمون و ارزیابی در زمان های معین که مدارس و شرکت ها توسط مدیران و معلمان انجام می دهند،

در بسیاری مواقع جو بی اعتمادی را بر محیط کار و مدرسه و کلاس حاکم می کند!

مخصوصاً که روش های ارزیابی در اکثر مواقع غیر دقیق و فقط برای رفع تکلیف است! 

برای همین بین شاگرد و معلم و بین کارمند و مدیر فاصله می افتد.

 ارزیابی رسمی یک کار غیر مؤثر معمول در مدارس و شرکت ها است.

کلاس و شرکتی که بر اساس مدیریت هدایتی اداره می شود از شاگرد یا کارمندش می خواهد که برای بهبود وضعیت کلاس و شرکت و کاری که از دست آنها بر می آید فکر کند و راهکار ارائه دهد.

 این بحث ها و تبادل نظرها در زمان های معین جایگزین ارزیابی رسمی می شوند و دایره حل در کلاس و اداره و شرکت، بهبود و پیشرفت را تضمین می کند!

یادگیری بهتر در کلاس تنها از طریق مدیریت بهتر کلاس درس قابل دستیابی است. 

بیشتر دانش آموزان و هنر آموزان معلمان و مربیانی را به یاد می آورند که در کلاس آنها بهتر یاد می گرفته اند.

سطح دشواری دروس مهم نیست. بلکه کسالت آور بودن کلاس ها مشکل اصلی است.

مشکل این است که شاگردان نمی توانند بین آنچه به آنها درس داده می شود و آنچه در زندگی واقعی آنان رخ می دهد رابطه بر قرار کنند. 

خصوصیت مشترک همه کسانی که ما آنها را معلم خوب می دانستیم و از کلاس شان خسته نمی شدیم، نشاط آور بودن و خوشایند بودن کارهایی بود که از ما خواسته می شد انجام دهیم. 

انجام با کیفیت کارهای کسالت آور غیر ممکن است.

⭕️ ویژگی های مدیریت هدایتی

۱_ گفت و گوی صادقانه و مستمر درباره کیفیت انجام می دهند. شنونده صرف نیستند و کارمندان و شاگردان را تشویق می کنند. در مورد بهبود کیفیت پیشنهاد می دهند.

۲_ دقیقاً توضیح می دهند که از کارمندان و شاگردان چه می خواهند. بدین ترتیب کنترل آنها روی کارشان را افزایش می دهند.

۳_ مسئولیت بررسی کیفیت کارشان را به خودشان واگذار می کنند. اما به آنها توضیح می دهند که کیفیت و تلاش مستمر  برای رسیدن به آن چه قدر مهم است.

۴_ مدیر و معلم هدایتگر از هر فرصتی برای تاکید بر این نکته استفاده می کند که کیفیت همواره قابل بهبود است و همه چیز قابل اصلاح است!

⭕️ ویژگی های مدیریت ریاستی یک معلم

۱_ رئیس حرف آخر را می زند و مشورت نمی کند. معلم رئیس گونه اهل سازش نیست. یک معلم و مدیر هر چه بیشتر ریاست کند کیفیت کار پایین تر می آید.

۲_ رئیس دستور می دهد و با کارمند و دانش آموزان در نحوه رسیدن به نتیجه بهتر تعامل و گفت و گو نمی کند.

۳_ در کلاس درس یا محیط کاری که رئیس دارد، دانش آموزان و کارمندان در فرآیند ارزیابی و بهبود مستمر کار دخالت داده نمی شوند.

برای همین کسانی که بیشتر از دیگران تلاش می کنند مورد تمسخر قرار می گیرند!

۴_ در محیط ریاستی تنبیه و تهدید موج می زند. رقابت گسترده است و همکاری دانش آموزان و کارمندان باهم مخرب تلقی می شود.

 یک باور مخرب در مدارس وجود دارد. «آنچه در مدارس آموزش داده می شود درست است و کسانی که آنرا یاد نمی گیرند باید تنبیه شوند!» 

به جای آموزش می‌توان یادگیری را جایگزین کرد.

یادگیری کسب دانش نیست، بلکه استفاده از دانش است. 

آنچه ارزشمند است استفاده از آموخته هاست. این همان چیزی است که مدارس به آن بی توجه اند.

بخش قابل توجهی از کاری که دانش آموزان باید در مدرسه انجام دهند و اگر انجام ندهند تنبیه می شوند، حفظ کردن اطلاعاتی است که جز در مدرسه استفاده دیگری ندارد!

⭕️ آزمون و امتحان، تنها انگیزه!

چیزی که حفظ کردن اطلاعات در مدرسه را بی معنا می کند، این است که معمولاً مدارس از دانش آموزان توقع ندارند که دانش به دست آمده از راه آموزش را به خاطر بسپارند. 

و از آن در آینده استفاده کنند.  بلکه آن را فقط برای امتحانات می خواهند! 

تفاوت دانش آموزان زرنگ و دانش آموزان تنبل در این عرصه اینجاست که دانش آموزان زرنگ اطلاعات خود را پنج دقیقه بعد از امتحان فراموش می کنند و دانش آموزان تنبل پنج دقیقه قبل امتحان!

دانش آموزان وقتی می توانند قابلیت شان را نشان دهند که بتوانند از دانش خود استفاده کنند!

⭕️ قربانیان درمانده از گذشته!

اگر یکی از دو طرف رابطه به این فکر بیفتد که طرف مقابل را مجبور به استفاده از نظریه انتخاب کند،

حتی وقتی کاملا حسن نیت دارد، در واقع کاری کرده است که طرف مقابل بگوید: «هرچه بیشتر زور بزنی، من بیشتر مقاومت خواهم کرد!»

این یعنی اینکه یک ابزار سودمند می تواند بر ضد خودش عمل کند!

اگر قصد دارید کمک کنید تا دیگری از یک ابزار بهره ببرد، کافی است اطلاعات به او بدهید و از کارایی های آن ابزار بگویید.

شاهکار روانشناسی کنترل بیرونی مبتنی بر زور و اجبار، نابود کردن رابطه است.

برای آنکه مشاوره بر اساس واقعیت درمانی در مسیر حل مشکلِ رابطه مؤثر باشد،

باید نیازهای واقعی و حال حاضر حاکم بر رابطه ی دو طرف ملاک عمل باشد و نه نیازهای شخصی و فردی هر یک.

یک مشاور نقش مهمی برای پرسیدن سوالاتی مشخص دارد تا به دو طرف گوشزد کند که آنچه مهم است «حفظ رابطه» است.

مشاورانی که معتقدند بدرفتاری با کودکان باعث آسیب دیدگی آنها شده است،

عمداً یا سهواً به مراجعان خود تلقین می کنند قربانیانی درمانده گذشته هستند و مشاورر یک نجات دهنده!

ولی نظریه انتخاب نگاه متفاوتی به بدرفتاری ها و خاطرات گذشته دارد.

این کودکان که حالا بزرگسال شده‌اند، یاد می‌گیرند می‌توانند به خودشان کمک کنند.

آنها دیگر قربانی محسوب نمی شوند. مگر آنکه انتخاب کنند که یک قربانی باشند!

این طرز فکر که باید خاطره بدرفتاری ها را زنده کنند و حتی با آنها مواجه شوند، نه تنها ناموثر است بلکه مضر هم می تواند باشد.

باید بیاموزند که رنج و عذاب آنها به خاطر خود بدرفتاری نیست. بلکه به خاطر از دست دادن اعتماد به مردم است.

بسیاری از انسان ها دوست دارند در گذشته بمانند.

آنها از پرداختن به مشکل فعلی خود واهمه دارند و می‌خواهند برای ناشادی کنونی خود مقصری بیابند!

یک مشاور موظف است این مشکل فعلی را بیابد نه اینکه غرق گذشته های امن و مطمئن مراجعان خود شود!

مراجعان از گذشته خود برای روبرو نشدن با وقایع حال حاضر زندگی کمک می‌گیرند!
پیدا کردن مقصر آسان‌تر از انتخاب تغییر کردن است!

به علاوه اینکه بسیاری از خاطرات گذشته محصول دستگاه خلاق مراجع است و با واقعیت تطابق کامل ندارد!

قصد مراجع این است که مشاور را خشنود کند تا او به زمان حال کاری نداشته باشد!

این خاطرات غلط گاهی واقعی تر از واقعیت به نظر می رسند!

⭕️ خلاقیت و رابطه خوب!

محور و قلب هر رابطه ای خلاقیت است. کارهای غیر منتظره انجام دهید!

وقتی بچه ای خردسال الم شنگه راه می اندازد، شما هم مثل آنها تظاهر به گریه کردن و اَلم شنگه راه انداختن کنید!
آنها خیلی تعجب می کنند و شروع به خندیدن می کنند و سعی می‌کنند شما را آرام کنند!

گاهی اوقات کمی نظریه انتخاب یادشان دهید! مثلا به آنها بگویید «هم الان می توانی گریه کنی و هم می توانی بعداً گریه کنی!»

به این ترتیب می فهمند گریه و زاری هم یک انتخاب است.

ولی عشق را به هیچ رفتار خاصی منوط نکنید! برای فرزندتان روشن کنید که در هر حالتی عاشق آنها هستید.

بهترین راه برای نشان دادن عشق خود به فرزندان این است که همیشه آماده حرف زدن و گوش دادن باشید.

به این ترتیب حق اظهار نظر خواهید داشت و وقتی با اعمال آنها مخالف هستید راحت تر می توانید مخالفت خود را نشان دهید.

ولی همیشه از خودتان بپرسید اگر این کار را بکنم یا این حرف را بزنم به هم نزدیک تر می شویم یا از هم دور تر.

به فرزندتان یادآوری کنید که دوست ندارید از هم دور شوید و بی قید و شرط عاشق شان هستید.

⭕️ ترفند جلب اعتماد!

وقتی با کسی سر و کار دارید که نسبت به شما بی اعتماد است اشتباهات خود را به سرعت بپذیرید.

نه شما از او انتظار دارید کامل باشد و نه او از شما این انتظار را دارد. قبول اشتباهات راهی برای اعتماد سازی یا بازیابی اعتماد است .

پدر و مادری که اشتباهات شان را می پذیرند از پدر و مادری که همیشه حق را به خود می دهند قابل اعتماد تر هستند.

بچه ها نیاز دارند به پدر و مادر خود اعتماد کنند. اما اگر نتوانند به آنها اعتماد کنند وارد باتلاق خطرناکی می شوند.

⭕️ تفاوت زورگویی و اقتدار!

اکثر پدر مادر ها با اعتقاد به اینکه «صلاح فرزندمان را می دانیم» با تنبیه و تشویق سعی می کنند آن ها را وادار کنند کاری را که از نظر آنها درست است انجام دهند.

بعد آنقدر بر این کار اصرار می ورزند که روابطشان تخریب می شود. بدون آنکه بتوانند کاری کنند که به خواسته هایشان برسند.

در برخی موارد هم که خواسته های پدر و مادر محقق می شود، روابط صمیمی دو طرف از دست رفته است!

البته برخی از والدین براین باورند که صمیمیت مهم نیست! همین که حرف آنها مورد پذیرش قرار می گیرد کافی است!

ولی موفقیتی که دو طرف در آن سهیم نباشند رضایت بخش نیست!

در تربیت مبتنی بر نظریه انتخاب تنبیه جایی ندارد.

تنبیه اصولاً از جنس روان شناسی کنترل بیرونی است که همیشه فاصله والدین و فرزندان و همینطور معلم و شاگرد را بیشتر می کند.

تقریباً تمام بچه های تنبیه شده وقت و انرژی خود را صرف فرار از تنبیه یا مقاومت در برابر آن می کنند.

کودکان تنبیه شده محدوده ی زندگی خود را تنگ می کنند و از مسئولیت پذیری طفره می روند.
بچه ها فقط باید طعم تبعات و پیامد های طبیعی انتخاب های خود را بچشند و نه بیشتر.

مثلاً پیامد حاضر نشدن به موقع سر میز غذا، یک شام سرد و دست خورده است و یا اجبار در درست کردن و گرم کردن غذا توسط خود او.

وقتی با فرزند و یا شاگرد خود گفتگو کردید و تبعات و پیامدهای برخی رفتارهای دور از انتظار مورد توافق قرار گرفت، در اجرای آن پیامدها می‌بایست کاملاً جدی باشید.

کودکان و نوجوانان باید بیاموزند وقتی چیزی برای شما مهم است هر چقدر هم اعتراض کنند کوتاه نمی آیید و دیگر مذاکره نمی کنید.

در امور مهمی مثل حضور در مدرسه و کلاس، سلامتی و امنیت حاضر به مذاکره نیستید.

تفاوت والدین یا معلم های زورگو با والدین و معلم های مقتدر اینجاست.

در اقتدار عشق و صمیمیت وجود دارد و در زورگویی نه.

⭕️ دستگاه خلاق!

دستگاه خلاق ما که دائماً یک رفتار خلق می کند، هرگز تسلیم و خاموش نمی شود.

این دستگاه پیوسته به ما کمک می کند با احساس تنهایی خود یا هر اتفاق ناگوار دیگری کنار بیاییم.

دستگاه خلاق ما در هنگام ناکامی می تواند احساسات جدیدی پیشنهاد دهد. رایج ترین آنها افسرده کردن خود است.

ولی جالب است بدانید مضطرب کردن خود، سردرد ایجاد کردن در خود و کمر درد ایجاد کردن در خود هم هستند !

دستگاه ایمنی بدن از دستگاه خلاق ذهن تاثیر می پذیرد و وارد عمل می شود.

تا وقتی ندانیم بهبود روابطمان می تواند این روند را کُند یا متوقف کند، لطمه خواهیم خورد!

دستگاه ایمنی بدن ممکن است فیزیولوژی این فکر را که به من حمله شده است با فیزیولوژی یک حمله باکتریایی واقعی اشتباه بگیرد!

دستگاه ایمنی چون می خواهد وظیفه اش را انجام دهد، با وجود پیدا نکردن عامل حمله، اندام یا بخشی از بدن را هدف می گیرد!
و طوری به آن حمله می کند که گویی آن اندام به عامل خارجی آلوده شده است.

وقتی کسی به توت فرنگی حساسیت دارد، اگر وارد اتاقی شود که کاغذ دیواری هایش نقش توت فرنگی دارند، ممکن است کهیر بزند!

در این مثال دستگاه خلاق، دستگاه ایمنی را تحت فشار قرار می دهد.

راه حل: بهبود روابط و در نتیجه تغییر فیزیولوژی بدن، دستگاه ایمنی را از فشار خارج می کند. 

وقتی متوجه شدید دستگاه ایمنی شما به بخشی از فرایند عادی بدن شما لطمه زده است، روی بهبود رابطه ناکام کننده ای که می تواند علت این جریان باشد تمرکز کنید.

اکثر کسانی که مشکلات فکری دارند، غالباً مرتکب این خطای منطقی می شوند:

که روی نشانه های بیماری خود تمرکز می کنندو تصور می کنند هیچ کاری از دستشان بر نمی آید.

در حالی که اگر نزد مشاوری بیایند که نظریه انتخاب می داند، و وقت شان را صرف روابطی می کنند که از کنترل شان خارج شده، مشکل شان آسان تر و سریع تر حل می شود.

افسرده کردن خود، قدری قدرت برای کنترل کردن اطرافیان در اختیار ما می گذارد. ولی بهای گزافی به نام احساس بدبختی دارد.
این احساس بد ممکن است مارا وادار کند دنبال رفتار های بدتر برویم!

قبول ناکامی های بزرگ، مانند یک رابطه ناخوشایند، بدون آنکه دستگاه خلاق ما درگیر شود جایی در ژن های ما ندارد!

ولی متأسفانه دستگاه خلاق ما گاهی اوقات راه حل موثری پیدا نمی کند و راهی ارائه می کند که مضر تر از افسرده کردن خود است!

ولی به هر حال در آن لحظه هدف این دستگاه آن است که بهترین تلاش خود را برای کم کردن مشکل ارائه کند.

این افراد خواهان مراقبت دیگران هستند. آنها آنقدر به خودشان اعتماد ندارند که از خودشان مراقبت می کنند.

ولی اگر مراقبت دیگران را دریافت نکنند، احتمالاً به داروهای روانگردان پناه می برند!

تا این دارو ها دستگاه خلاق را فلج کند!

ولی متأسفانه این دارو ها علاوه بر دستگاه خلاق، ماهیچه هارا هم تحت تاثیر قرار می دهند و زندگی را مختل می کنند.

و این یعنی در افسرده کردن شدید، رابطه ای پراز ناکامی در بین است!

⭕️ تعارض!

وقتی همزمان دو عکس متضاد در دنیای کیفی شما وجود دارد دچار تعارض هستید. هرچه در مسیر یکی از دو عکس بیشتر حرکت کنید، دیگری را ناکام تر می کنید.

تا وقتی هر دو عکس را بخواهید، چاره ای جز این ندارید.
مثلا" اگر الان جلسه را ترک کنم، رئیسم عصبانی می شود و همزمان دخترم در مدرسه نمایش اجرا می کند و من باید آنجا باشم!

وقتی هر دو عکس در دنیای کیفی قوی هستند، تعارض دردناک می شود. عاملی که این تعارض را اینقدر دردناک می کند عدم وجود راه حل فوری است.

زمان در نهایت تعارض را به یکی از دو مسیر پیش می برد و تصمیم گیری را کمتر دردناک می کند.
وقتی نمی دانید باید چکار کنید، هیچ کاری نکنید! راه حل دیگر، انتخاب مشاور خوب است. زیرا در بسیاری موارد نمی توانید منتظر بمانید.

مشاور اگرچه نمی تواند به شما بگوید چه کار کنید و چه کار نکنید، ولی می تواند به افکار شما نظم بدهد.

بعد از صحبت با مشاور متوجه می شوید یکی از انتخاب ها بر دیگری برتر است.

گرچه انتخاب دیگر هنوز در دنیای کیفی شما هست و رنج و عذاب باقی می ماند!

کاری که مشاور می کند این است که کمک می کند تا شخص ِ دچار تعارض، با فکر سومی آشنا شود که تعارض برانگیز نیست!

این راه حل همان نیاز را برآورده می کند.

اگر هر دو عکس به شکل قوی در دنیای کیفی شما حضور داشته باشد، خودتان را افسرده می کنید. این افسرده کردن خود می تواند موثر واقع شود.

می تواند باعث شود که به مشاور مراجعه کنید.

یا با غمگین نشان دادن خود به اطرافیان، از آنها کمک فکری دریافت کنید و یا حمایت شوید.

⭕️ دنیای کیفی و شدت نیاز ها!

چنانچه دنیای کیفی شما پر از آدم هایی است که با آنها خوب کنار آمده اید، نیاز شما به عشق و تعلق خاطر زیاد است.

اگر در دنیای کیفی شما آدم های کمی وجود دارد ولی با آنها خیلی نزدیک و صمیمی هستید، تمایل تان به عشق زیاد و تمایل تان به تعلق خاطر کم است!

و اگر عده کمی در دنیای کیفی شما هستند و با هیچ یک از آنها صمیمی نیستید، نیازتان به عشق و تعلق خاطر کم است.

این یعنی ارتباط دنیای کیفی و شدت نیازها قطعی است.

اگر در شروع یک رابطه هستید و آن رابطه رفته رفته جدی می شود، قبل از آنکه عکس طرف مقابل تان به شکل قوی و موثر در دنیای کیفی شما جا بگیرد،

در مورد اختلاف شدت نیاز ها بررسی لازم را انجام دهید. 

شدت نیاز ها در طرف مقابل را جستجو کنید.

در این صورت حتی اگر رابطه شما در آینده به مشکل برخورد، راحت تر می توانید در مورد آن گفتگو کنید.

بهتر از این است که آنقدر دیر شود که رفتار های کنترلی شما امکان هرگونه مذاکره را از بین ببرد.

وقتی رابطه شما آنطور که دوست دارید پیش نمی رود، و معتقد هستید سنجش قوت نیاز ها خیلی سخت است
و یا سنجش دقیقی نیست و ارزش امتحان کردن ندارد، فرصت مهمی برای خودشناسی را از دست داده اید!

آیا این بررسی آنقدر سخت است که دچار یک توهم رایج می شوید؟

توهمی که در بین عشاق معمول است: «همسرم با عشق تغییر خواهد کرد!»

این توهم درواقع همان کنترل بیرونی حداکثری است.

اگر برای رعایت قوانین مشکل دارید، اگر علاقه مند هستید چراغ قرمز را رد کنید!

اگر تمایل زیادی به حضور در یک گروه کاری و رعایت الزامات کار با عده ای دیگر ندارید، نیازتان به آزادی زیاد است.

اگر انتخاب های افراد دیگر را سخت تحمل می کنید، نشان از بالا بودن شدت نیاز به آزادی است.
و اگر هماهنگ بودن با دیگران برای شما سخت نیست، نیاز به آزادی در شما چندان بالا به حساب نمی آید.

⭕️ قوت نیاز به قدرت!

هرچه قوت و شدت نیاز به عشق و تعلق خاطر در دو طرف رابطه به هم نزدیک باشد، شانس ادامه رابطه بیشتر است.

ولی درمورد نیاز به قدرت خیر! وقتی طرفین نیاز شدیدی به قدرت دارند، رابطه مشترک آنها سرنوشت مبهمی خواهد داشت.

آدم های ناکام زیادی وجود دارند که برای ارضای نیاز به قدرت خود در محیط قهر آلود کار شانس چندانی ندارند.

بنابراین چیزی را که در جای دیگر نمی توانند بیابند، در زندگی مشترک خود دنبال می کنند!

زنان کتک خور غالباً قربانی شوهران بی قدرتی می شوند که از زن خود چیزی را می خواهند که در بیرون خانه نمی توانند به آن برسند!


یک محیط کاری خوب که در آن قدرت دارید، و در آن برای کسانی کار می کنید که نمی خواهند شمارا کنار بزنند، تاثیر خوبی بر زندگی مشترک شما می گذارد.

زن و شوهر هایی که نیاز به قدرت در آن ها کم است، تقریباً همیشه با هم می سازند و جور هستند.

قدرت طلبی کم، آنان را به مذاکره متمایل می کند و درون دایره حل نگه می دارد.

چون طرفی که نیاز قدرت او کم است، با ابراز عشق از طرف مقابل، در مقابل قدرت طلبی او مقاومت نمی کند.

قدرتمند جذب قدرتمند می شود. آنها یکدیگر را از دایره حل بیرون می کنند!

زن و ‌‌شوهر قدرتمند در یک رابطه نامطلوب این شعار را سر می دهند: «این زندگی مشترک برای هر دوی ما جای کافی ندارد!»

اما راه حل وجود دارد. دو طرف رابطه با قوت نیاز به قدرت زیاد می توانند روی یک پروژه مشترک کار کنند.

پروژه ای که تلاش و کار روی آن علاوه بر رفع نیاز به قدرت، رابطه را نیز تقویت می کند.

زن و شوهر های موفق زیادی وجود دارند که در یک کار گروهی، چیزی را بنا کردند که به تنهایی شانسی برای موفقیت نمی داشتند.

اگر نیاز به عشق و تعلق خاطر، آنها را به سوی یک هدف مشترک رهنمود کند، تلاش مشترک آنها برای رفع نیاز قدرت، احتمالاً مشکل گشا خواهد بود.

آیا همیشه می خواهید حرف خودرا به کرسی بنشانید! حرف آخر را شما می زنید! دوست دارید هر حرفی که می زنید تایید شود؟
علاقه دارید مالک دیگران باشید!

اگر پاسخ شما به این سوالات مثبت است، نیاز به قدرت در شما زیاد است.

⭕️ دایره حل!

دایره فرضی بزرگی را روی کف اتاق تان تجسم کنید. سپس با طرف مقابل تان که قصد حل اختلاف با او را دارید، داخل آن دایره بنشینید!

چه همسر، چه همکار، چه فرزند، چه پدر و چه مادر!

در این دایره ی حل، سه چیز وجود دارد: شما، طرف مقابل و خود رابطه.

توجه داشته باشید که شما بر اساس تفاوت قوت نیاز هایتان، مواضع مستحکمی اتخاذ کرده اید.

ولی این مواضع آنقدر مستحکم نیستند که نخواهید وارد دایره حل شوید.

وقتی وارد دایره حل شدن را قبول می کنید، قبول کرده اید که رابطه مشترک شما از خواسته فردی شما مهم تر است.

وقتی وارد دایره حل می شوید، هردو با نظریه انتخاب آشنا هستید.

شما می دانید که اگر به یکدیگر زور بگویید، ممکن است شخص ضعیف تر از دایره حل بیرون بیفتد! یا خودش بخواهد که از دایره خارج شود.

وقتی در دایره قرار ندارید حق مذاکره ندارید و فقط می توانید با هم جر و بحث کنید!

شما به این دلیل وارد این دایره شده اید که می دانید وقتی یک نفر یا هردو نفرتان بیرون از آن هستید، مشکلات رابطه ای شما حل نشده باقی می ماند.

رابطه مشترک شما مجروح شده و خونریزی دارد؟!

این جراحت مرگبار نیست. ولی اگر وارد دایره حل نشوید، خونریزی ادامه پیدا می کند و آرام آرام به سمت مرگ رابطه پیش می روید.

درمورد پول باهم مشکل دارید؟! احتمالا" دلیل آن هم این است که نیاز به بقا در یکی از شما بیشتر از دیگری است.

ولی معنای این تفاوت آن نیست که شما نمی توانید باهم مذاکره کنید. هردو می دانید جرو بحث و سرزنش یکدیگر سودی ندارد.

شما باید در دایره حل بمانید و حرف بزنید!

ببینید چه قدر حاضر هستید از مجروح کردن یا کشتن رابطه مشترک خود پرهیز کنید!

⭕️ واقعیت درمانی و شخصیت!

مشاورانی که واقعیت درمانی می کنند، یعنی از تئوری انتخاب برای درمان استفاده می کنند،
خیلی سریع سراغ روابط مشکل دار آدم ها در زمان حال می روند و نیازی به استفاده از دارو حس نمی کنند.

در واقعیت درمانی تلاش می شود آنچه که خواسته واقعی مراجعه کننده است نمایان شود و کار جدیدی که خود او می تواند برای بهبود اوضاع انجام دهد مشخص شود.

البته پذیرش نظریه انتخاب در فرهنگی که همه آدم ها عوامل بدبختی را ناشی از رفتار دیگران می دانند سخت است.

ولی واقعیت این است که وقتی کنترل خود را به دست می گیریم و رفتارمان را تغییر می دهیم، تاثیرات مثبت آن را در روابط زناشویی، خانوادگی، تحصیلی و شغلی می بینیم.

ولی شیوه ارتباط برقرار کردن با دیگران و یا به عبارت دیگر «شخصیت»، تا حدودی در ژن های ما نوشته شده است.

برخی انسان ها نیاز شدیدی به کنترل دیگران دارند که در ژن های آنها نهفته است.

تفاوت های شخصیتی به پنج نیاز اساسی یا ژنتیکی برمی گردد که از فردی به فرد دیگر شدت و ضعف متفاوتی دارند.

بعضی از آدم ها نیاز شدیدی به عشق و تعلق خاطر دارند. برخی دیگر نیاز شدیدی به قدرت و دیده شدن و برخی دیگر به آزادی انتخاب.

تفاوت شخصیتی مردم، حتی تفاوت های شخصیتی خواهر و برادر ها حیرت آور است! بسیاری از زن و شوهر ها هم شخصیت بسیار متفاوتی دارند.

بعضی از آدم ها خونگرم، معاشرتی، خوشبین، آزادمنش و عاشق تفریح هستند و عده ای آرام، ساکت، محافظه کار، بدبین و غمگین .
این تفاوت ها انتها ندارند!

تفاوت شخصیتی برخی، مکمل یکدیگرند و باعث ارتقاء روابط شان می شود.

ولی در همسران اگر این تفاوت ها زیاد باشد، دردسر آفرین است!

ریشه ژنتیک این تفاوت های واقعی و آموزش آن به مراجع، اساس واقعیت درمانی است.

⭕️ رفتار کردن چهار مؤلفه دارد!

انسان از گهواره تا گور فقط می‌تواند رفتار انجام دهد.
تمام رفتارهای هوشیارانه یعنی رفتارهایی که با ارضای نیازهای اساسی رابطه مستقیم دارند، رفتارهای انتخابی هستند .

انسان ها به نحوی رفتار می‌کنند که بیشترین و مؤثرترین کنترل را بر زندگی خود داشته باشند .

کنترل موثر در نظریه انتخاب به این معناست که بتوانیم طوری رفتار کنیم که عکس های درون دنیای کیفی خود را به شکل معقولی در واقعیت ببینیم.

رفتار کردن چهار مؤلفه دارد.
اولین مؤلفه آن فعالیت است، مثل راه رفتن و خوردن. مؤلفه دوم رفتار تفکر است، همواره در هنگام انجام رفتار در حال فکر کردن هستیم.
سومین مؤلفه در حین انجام یک رفتار احساس است، هر وقت رفتاری انجام می دهیم چیزی را احساس می کنیم ،شادی ،عصبانیت، آرامش.
و مؤلفه چهارم فیزیولوژی بدن یا حالت بدن ماست. مثل تنفس کردن، ضربان قلب و شیمی مغز که در فرآیند انجام رفتار اتفاق می افتد.

این چند مؤلفه با هم کار می‌کنند.
برای همین در نظریه انتخاب نام "رفتار کلی" را بر می گزینیم تا تاکید بر این بخش های مهم رفتار داشته باشیم.

وقتی این مطلب را می خوانید، رفتاری در حال انجام است:

🎈 چشمان شما مشغول فعالیت دنبال کردن کلمات هستند.                                                   

🎈 فکر می کنید. وگرنه مفهوم کلمات را درک نمی کردید.

🎈 اگر مطالب به نظر شما جالب بیاید احساس شادمانی و در غیر این صورت احساس کسالت دارید.
🎈 و بالاخره در هر کدام از این حالت‌ها ضربان قلب شما تغییراتی خواهد کرد، تنفس شما هم همینطور. یعنی فیزیولوژی بدن شما با انتخاب رفتار مطالعه متن، تغییرات دارد.

تمام رفتارهای انسان شامل این چهار مؤلفه است : عمل، فکر، احساس، فیزیولوژی

هیچ کس نمی تواند مستقیماً تصمیم بگیرد که یک احساس خوب داشته باشد. 

انتخاب حس خوب مثل انتخاب انجام یک عمل(مثل تنیس بازی) یا انتخاب یک فکر (مثل بازی شطرنج) نیست.

ولی اگر مفهوم رفتار کلی را بپذیریم، قبول می‌کنیم که چهار مؤلفه رفتار، شامل عمل، فکر، احساس و فیزیولوژی ، جدایی ناپذیرند.

قبول خواهیم کرد اگرچه روی احساس مان کنترل مستقیم نداریم، ولی با کنترل روی عمل و فکر به طور غیر مستقیم روی احساس و حتی روی فیزیولوژی بدنمان کنترل زیادی داریم.

⭕️دنیای کیفی!

آدم هایی که اعتقاد به کنترل دیگران دارند و فکر می‌کنند که حق دارند مردم را مجبور کند طبق میل آنها رفتار کنند، معمولاً عکسی را در دنیای کیفی خود جای می‌دهند که از محدوده رابطه فراتر رفته و عملاً به مالک شدن بر دیگری کشیده می شود .

چنین عکسی یک فاجعه ی رابطه ای به دنبال خواهد داشت و زمینه ساز ناامیدی ، عصبانیت و اختلاف می‌شود.

برای آدم های قدرتمند، تحمل دنیای کیفی آدم هایی که قدرت کمتری دارند خیلی سخت است!

کودکان اولین کسی را که احتمالاً در دنیای کیفی خود وارد می‌کنند مادر است، زیرا در کنار مادر حال خوب دارند.
مادر تمام تلاش خود را برای آرام کردن فرزند خود به عمل می‌آورد.

ولی وقتی کودک وارد مدرسه می شود، معلم و والدین به هم ملحق می‌شوند و کودک را وادار به انجام کارهای بزرگ می کنند که خود مایل به انجام دادن آن کارها نیست!

پدر و مادرها اگر توقعات رو به افزایش خود از بچه‌ها را با عشق و تشریح و توضیح علت آن همراه کنند و با مقاومت فرزندان کنار بیایند، کارها خوب پیش خواهد رفت.

توصیه تئوری انتخاب، به خانواده هایی که فرزند نوجوان در خانه دارند:

به اعمال فرزندان نوجوان خود خیلی توجه کنید، ولی به گفته های آنها چندان توجه نکنید!

البته این کار همیشه آسان نیست. ولی اگر با دنیای کیفی آشنا باشید و بدانید که با تهدید و تنبیه، موقعیت خود را در دنیای کیفی فرزندانتان به خطر می اندازید، تشویق خواهید شد این کار را یاد بگیرید.

ناتوانی ما در کنار آمدن با کسانی که در دنیای کیفی ما جا دارند، کار را خیلی دشوار می کند.

ترشح هورمون های رشد در نوجوانی، جنگ قدرت والدین و فرزندان را باعث می شود. حتی فرزندانی که قبلاً سر به راه بودند!

گاهی اوقات رابطه والدین و فرزندان در این دوران لطمات سختی می‌خورد. چرا که نوجوانان در طول روز با مشکلات فراوانی مواجه هستند و بیش از هر زمان دیگری به حضور والدین در دنیای کیفی خود نیاز دارند.

پدر و مادرهایی که با تئوری انتخاب آشنا هستند، سعی می‌کنند جایگاه خود را در دنیای کیفی نوجوانان حفظ کنند.

هرچه رفتارمان باعث شود یک شخص، یک چیز یا یک عقیده در دنیای واقعی با شخص، چیز یا عقیده در دنیای کیفی هماهنگ شود،
آن رفتار احساس بسیار خوبی در ما ایجاد خواهد کرد.

ذهن ما در طول روز دائماََ تصاویر دنیای کیفی و مطلوب را مرور می کند و رفتار ما چنان تنظیم می شود تا این تصاویر در دنیای واقعی به وقوع بپیوندد.

خانه و باغی که برای خریدن آن پول پس انداز می کنیم، شغلی که برای داشتنش آموزش می بینیم، مرد یا زنی که برای ازدواج با او برنامه ریزی می کنیم،

این تصاویر را دائماََ در ذهن خود می بینیم.

اگر متهمی بنا به دلایلی در دنیای کیفی هیأت منصفه یک دادگاه جا داشته باشد، هیأت منصفه توجه چندانی به شواهد نکرده و ممکن است او را تبرئه کند!

متهمان در دادگاه لباس آراسته می پوشند و به دادگاه و هیأت منصفه احترام می گذارند، تا در دنیای کیفی آنها جایی داشته باشند.

ما در جریان ارضای نیازهای خود پیوسته برای خودمان دنیای کیفی خلق می کنیم.

وقتی قدرت طلب هستیم، عقاب را وارد دنیای کیفی خود می کنیم.
وقتی آزادی بر تصاویر درون دنیای کیفی حاکم است، قایق بادبانی کوچک در پهنه دریاچه تصویر دلخواه است.

البته، بعضی عکس ها با وجود اینکه دیگر نیازی را ارضاء نمی کنند، همچنان در دنیای کیفی باقی می مانند. زیرا قبلاََ یک یا چند نیاز را به شدت برآورده کرده اند.

کنارگذاشتن آنها از دنیای کیفی به شدت دردناک است.

در دنیای مطلوب بسیاری از دانش آموزان جایی برای معلم، همکلاسی و تکلیف مدرسه نیست!

معلمان و مدیر مدرسه هرچه بیشتر سعی می کنند با استفاده از تهدید و تنبیه، انجام تکالیف مدرسه را اجبار کنند، دانش آموزان بیشتر مقاومت می کنند و بر آنچه در دنیای کیفی شان هست متمرکز می شوند!

به واسطه عملکرد معلم ها و اولیاء و استفاده از تئوری انتخاب و با ایجاد رابطه مناسب، ارضاء نیازهای دانش آموزان در مدارس صورت می پذیرد و معلم، کارکنان مدرسه و همکلاسی ها و بعد از آن تکالیف مدرسه وارد دنیای مطلوب آنها می شود.

همه ما به آدم‌های شاد و حمایتگر در دنیای کیفی خود نیاز داریم. اگر والدین و معلمان این نقش را برای ما ایفا نکنند، ممکن است افراد دیگر با سوءنیت جایگزین شوند!

بسیاری از اولیاء، معلمان و رؤسا نمی‌دانند که دیگران چقدر به گرم بودن، مهربانی و حمایتگر بودن آنها نیاز دارند .

و این کار خیلی سختی نیست. چند دقیقه توجه در روز اعجاز می کند!

اگر به اعتماد بیشتر در زندگی مشترک تان با همسر نیاز دارید، بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که محتوای دنیای کیفی و همینطور ترس ها و نگرانی های خود را با همسرتان در میان بگذارید.
طبق نظریه انتخاب ، اگر این اتفاق نیفتد، در بسیاری از زندگی‌های مشترک ترس و نفرت موج می‌زند.
این ترس و نفرت با حمله‌ی ناآگاهانه یک طرف به دنیای کیفی طرف مقابل شروع میشود.

⭕️ نیاز به قدرت و دیده شدن

اولین بار در دوران طفولیت اسیر نیاز به قدرت و دیده شدن می شویم. وقتی می بینیم پدر و مادر یا دیگران به خواسته های ما توجه می کنند.

در نوجوانی هر کاری را بر اساس سلسله مراتب قدرت انجام می دهیم.

تا پایان عمر برای موقعیت اجتماعی، خانه بزرگتر، لباس فاخر، نمره چشمگیر، ثروت، نژاد، آمار بینندگان برنامه تلویزیونی و خلاصه هر چیز دیگری تلاش می کنیم.

در جامعه مبتنی بر نظریه انتخاب که در آن کنار آمدن با دیگران مهم است، زورگویی به دیگران کمتر اتفاق می افتد.

پزشکی که جان انسانی را نجات می دهد، معلمی که به دنبال موفقیت شاگرد خود است، مهندسی که ساختمانی را طراحی می کند و می سازد،
همگی احساس قدرت و ارزشمندی می کنند و در عین حال به دیگران کمک می کنند.

اگر نیاز به قدرت به درستی برآورده نشود، زورگویی جانشین آن خواهد شد.

تئوری انتخاب یک رویکرد روانشناختی است و بر این اساس عمل می کند که انگیزه درونی محرک اصلی فعالیت های انسان است. این انگیزه ها وقتی تقویت می شوند که نیازهای ژنتیک بیشتری برآورده شوند.

رفتارهای هر انسان، انتخاب‌های او برای ارضای نیازهایش است.

این رفتارهای هدفمند بیش‌تر از انگیزه‌های درونی ریشه می‌گیرند تا عوامل و محرک‌های بیرونی.

این دیدگاه در بردارنده این مضمون است که رفتار ما در هر زمان بهترین تلاش ما برای کنترل دنیای پیرامونمان و نیز خودمان به عنوان بخشی از این دنیا است، بنابراین ما همواره به گونه‌ای رفتار و انتخاب می کنیم که به بهترین نحو از نظر خودمان نیازهایمان را برآورده کنیم.

طبق این دیدگاه رفتار هر شخص در هر مقطع زمانی بهترین تلاش وی برای ارضای نیازهایش است. اگرچه شاید این تلاش در واقع مؤثر و مفید نباشد، ولی در عین حال بهترین تلاش او است و به همین دلیل روش‌های واقعیت‌درمانی سعی دارد مراجعان را یاری نماید تا از این جنبه که آیا رفتاری که اکنون انتخاب کرده‌اند نیازهایشان را برآورده می‌کند یا خیر و نیز این‌که آیا به خواسته‌هایشان رسیده‌اند یا نه و این که آیا این رفتارها مسئولیت پذیرانه اند یا مسئولیت گریزانه، رفتارهای خود را ارزیابی نمایند....

شاید این سوال در ذهن مخاطبین نقش ببندد که یک نظریه روانشناختی چگونه می تواند در مسیر یادگیری و آموزش به کار آید و مباحث این رویکرد که عمدتا" در روابط انسانی متمرکز است، در راستای پرورش انسانهای کارآمد و توانمند در عرصه علوم فنی، تجربی و علوم انسانی و هنر چه کارکردی خواهد داشت.


دکتر ویلیام گلاسر، متولد سال ۱۹۲۵ در شهر اوهایو آمریکا و فوت شده در سال ۲۰۱۳ ، یک روانپزشک بین المللی بود. او تئوری انتخاب را به دنیا معرفی کرد و طی ۵۰ سال گذشته اثرات پربار این نظریه در حوزه‌های مختلف آشکار گردید. این اثرات علاوه بر قلمرو سلامت روان در چهار بخش روابط معلم و شاگرد، روابط بین زن و شوهر، روابط والدین و فرزندان و همینطور روابط کارفرما و کارمند گسترده شد و به صورت ویژه در هر حوزه مورد کنکاش و پژوهش قرار گرفت.

آموزش دادن و یادگیری در بهترین شرایط هم کار دشواری است. چه رسد به اینکه یادگیرنده در شرایط روحی نامناسبی قرار داشته باشد. تمرکز روی آموزش بدون در نظر گرفتن شرایط کلی و محیطی که یادگیرنده در آن قرار دارد کاری عبث و بی نتیجه است.

برخی مخاطبین این نوشته پرداختن به مقوله خانواده و ازدواج و روابط والدین و شرایط کاری پدر و مادر خانواده به عنوان کارفرما و یا کارمند را کم اثر در یادگیری فرزندان، دانش آموزان و هنر آموزان می دانند. ولی اعتقاد ما بر این است که بهترین بازدهی ذهنی و تاثیر عمیق و ماندگار یادگیری زمانی اتفاق می افتد که تمرکز و آرامش ذهنی وجود داشته باشد و این ممکن نیست مگر آن که بیشترین نیازهای ژنتیک و اساسی ما بر آورده شده و اصطلاحا" حال خوب در وجود یادگیرنده حس شود.


تئوری انتخاب با اشاره مستقیم به شرایط سخت و ناگواری که هر انسان در زندگی تجربه می کند توضیح می دهد که نیاز نیست قربانی گذشته و یا محیط خود باشیم. راه رهایی از تهدیدهای بیرونی و گام‌های منتهی به آزادی درونی به طرز عجیبی دست یافتنی است. البته گام نهادن در این راه شهامت و اعتماد می خواهد. هر تغییری در شیوه تفکر تجربه ای جدید و شگفت آور است.

برای دیدن پست های گروه بندی شده

کلیک کنید